Review: Dragon's Dogma II: Dark Arisen

In dit artikel:

Dragon’s Dogma II krijgt in deze review een 9 van 10. Volgens de recensent transformeren de gratis patches en de grote uitbreiding Dark Arisen de aanvankelijk veelbelovende, maar gebrekkige openwereldgame in een van de beste titels van het genre.

De game onderscheidde zich al door conventies te doorbreken. Zo waren fast travel en sidequests beperkt en onvoorspelbaar, en konden bepaalde gebeurtenissen grote, onomkeerbare gevolgen hebben voor NPC’s. Die frictie gaf het avontuur een sterk gevoel van ontdekking, maar maakte het spel ook ontoegankelijk. Bovendien was de normale moeilijkheidsgraad slecht uitgebalanceerd: spelers werden halverwege zo sterk dat zelfs grote monsters nauwelijks nog weerstand boden. Ook het beperkte aantal vijandtypes, herhalende omgevingen en afgeraffelde verhaal vormden zwakke punten.

De gratis updates pakken een deel daarvan aan. Vooral de nieuwe Hard Mode is volgens de recensent vrijwel essentieel, omdat die van begin tot eind een geloofwaardige uitdaging biedt. Daarnaast kunnen alle klassen voortaan zes in plaats van vier actieve vaardigheden gebruiken. Daardoor ontstaan meer speelstijlen en worden echte builds beter mogelijk. De ontwikkelaars hebben tegelijk enkele scherpe ontwerpkeuzes afgezwakt: fast travel is onbeperkt en de dodelijke NPC-mechaniek is eenvoudiger te beheersen. Dat vermindert volgens de review wat van de oorspronkelijke eigenzinnigheid, maar tast de kern van de game niet aan.

Dark Arisen voegt twee grote onderdelen toe. In het basisspel komen twaalf nieuwe kerkers, die elk met opvallende en soms absurde spelconcepten werken. Sommige bevatten explosieve vallen, andere vereisen specifieke voorwerpen, klassen of builds. Daardoor zijn de kerkers gevarieerd en memorabel.

Het belangrijkste nieuwe gebied is Norgan, een ijzig noordelijk continent dat vooral als postgamecontent bedoeld is. Spelers krijgen er te maken met de sterkste vijanden én met barre weersomstandigheden: sneeuwstormen beperken het zicht en kunnen de maximale stamina verlagen. Norgan heeft een eigen verhaal, personages, zijmissies, monsters en eindbazen. De moeilijkheid ligt hoog, vooral tijdens de eindgevechten.

Na het hoofdverhaal volgt een uitgebreide eindfase waarin vrijwel alle bazen terugkeren in sterkere en agressievere varianten, met nieuwe aanvallen. Daarvoor is krachtige uitrusting nodig. Die wordt onder meer verkregen via ‘relics’, die willekeurige bonussen op gear opleveren. Dat systeem maakt het verzamelen verslavend, maar de benodigde grind is volgens de recensent te repetitief en soms verstikkend.

Ondanks die kritiek biedt Dark Arisen minstens 60 tot 70 uur extra speelplezier. De uitbreiding en patches geven Dragon’s Dogma II meer diepgang, variatie en uitdaging, waardoor het spel volgens de review uitgroeit van een ruwe diamant tot een gouden draak.