Review: Resident Evil Requiem
In dit artikel:
Resident Evil Requiem, het negende hoofddeel in de franchise, zet de speler terug naar een verwoeste stad in het Middenwesten van de Verenigde Staten, ooit het bolwerk van farmaceutisch megabedrijf Umbrella. Het verhaal raakt aan het Raccoon City‑incident van 1998 en een door de overheid verzwegen sterilisatie‑operatie (een raketaanval) die geprobeerd werd in de doofpot te stoppen. De reviewer, een fan sinds de PlayStation‑tijd, waarschuwt voor mogelijke spoilers en vergelijkt de nieuwe game expliciet met Resident Evil Village: de verwachting en lat liggen hoog.
Wie je speelt en waarom: de hoofdstukken wisselen tussen twee protagonisten met tegengestelde speelstijlen. Grace Ashcroft is een introverte FBI‑inlichtingenanalist die de mysterieuze dood van haar moeder onderzoekt; haar segmenten benadrukken kwetsbaarheid, sluipen en resource‑management. Leon S. Kennedy — een doorgewinterde D.S.O.‑agent en overlever van eerdere uitbraken — brengt meer actie, betere wapens en directe confrontatie. De wisselwerking tussen hun perspectieven is slim ingebed: situaties die voor de ene bijna onmogelijk zijn, krijgen door de andere een ander tactisch breekpunt.
Gameplay en puzzels: de game balanceert klassieke survival‑horror met modernere actie. Grace‑gedeelten maken munitie schaars en vergen voorzichtige verkenning; Leon‑gedeelten zijn dynamischer en vergen tactische schietvaardigheid. Besturing en camera voelen responsief en vloeiend, waardoor spanning eerder beklemmend dan frustrerend wordt. Puzzels volgen de traditionele Resident Evil‑formule: combineren van objecten, terugreizen door gebieden en observatie; ze variëren van subtiele breinkrakers tot meer directe, krachtgebaseerde uitdagingen met Leon. Vooral bij Grace verhogen puzzels de constante stress.
Presentatie: grafisch maakt Requiem indruk met gedetailleerde, levensechte omgevingen, sfeervol gebruik van licht en schaduw en subtiele visuele effecten (mist, stofdeeltjes). De geluidsdesign en haptische feedback (DualSense‑ondersteuning) versterken de immersie—van zachte schuifelgeluiden tot plots wegvallende achtergrondtonen—en zorgen voor voortdurende spanning, zelfs in rustige momenten.
Eindoordeel: de recensent noemt Resident Evil Requiem de beste Resi‑game in lange tijd, beoordeelt hem met een 9,5 en beloonde de titel met een TechGaming Award. De mix van beklemmende horror, afwisselende gameplay en sterke presentatie levert volgens de review een intens, onvergetelijk en verslavend spel op dat veel klassieke franchise‑elementen terugbrengt en ze verfrist voor moderne hardware (met name op PlayStation vanwege DualSense‑haptiek).